Storythai

หลังจากที่ดองไดอารี่จนคนอื่นทนไม่ไหว
ตัวเองก็ยังทนไม่ไหว... แต่ไม่มาอัพเอง

สวัสดีค่ะ ... ขิมเอง (^^')
จูนไม่ได้หายไปไหน แค่ ติดเกมส์โช๊ะๆ เช๊ะๆ
ไม่รู้เหมือนกันเรียกว่าอะไร แต่รู้สึกจูนมันจะบอกว่า
เป็นเกมส์ -ฟันแล้วทิ้ง-

* * * * *
* * * *

วันนี้จูนมันโดนกีฬาสีกะหลี
(( ซึ่งข้าเจ้าก็บ่ฮู้ว่าใคร ))
โดดมาเล่นเกมส์ฟันๆ ของมันนั่นแหละค่ะ
และ . . .
มันลืมหน้าตายามะปี้ที่รักมันไปแล้วล่ะค่ะ

* * * *
* * * * *

ตอนนีคนอัพกำลังหลงสาวอย่างรุนแรง
แบบว่าไม่ไหวแล้ว อายะจัง
ชีน่ารักไม่ไหวละค่ะ เพ้อไปตามๆกัน
เห็นแล้วรู้สึกอยากจะแต่งคอสเพลย์มั่ง
แต่ช่วงนี้บ่จิ๊อย่างรุนแรง เพราะเลิกทำไบท์ไปแล้ว
สาเหตุคือขี้เกียจน่ะเอง - -*
ไบท์ของนังขิมก็ม่ะเมไรมาก กวาดบ้าน ถูบ้าน
เป็นเมดนั่นเอง - -* ถูมิใจมาก อารุไบโตะคือเฮ้าส์คีปเปอร์
ได้วันละสองร้อย ... นายจ้างคือมารดา - -*
ก็ ทำมั่ง ไม่ทำมั่ง เดี๋ยวบ้านสะอาดเกินไป อยู่ไม่ไหว
ทำซักสี่ห้าวันก็เอาเงินไปเที่ยว .. พัทยา
เพราะที่พักฟรี อาหารฟรี เที่ยวก็ฟรีบ้าง จ่ายบ้าง
ดีม่ะดีมีรถรับส่ง . . . อยู่แต่ในโรงแรมป๊านั่นละ


เอ็มสเต ... ดูกันแร้วใช่ม๊ะค๊ะ
โนคอมเม้นท์อย่างแรง นานาจิตตัง
เพราะขิมเองก็ไม่ค่อยสนใจ เดบิวต์ไม่เดบิวต์
ไม่สะเทือนเท่าไหร่ค่ะ ... คงเป็นเพราะ โตขึ้น
ม่ะก่อน ... แฟนคลับจิน เป็นยังไง ก้อรู้ๆกันอยู่
รักแรง หวงแรง บ้าแรง แรงทุกอย่าง
ออกแนวนิสัยส่วนตัวคุณจินเค้า หึหึ
ขิมก็เป็น ม่ะก่อนน่ะ ... เรื่องผู้หญิง ไม่ด๊ายย
อยากจะให้มันเป็นเกย์ ... คู่กะคาเมะ อะไรเทือกนั้น
พอโตมา ก็ เริ่ม เออ รับรู้และ
ตอนเป็นข่าวกะทาคาโกะ อิขิมม่ะมีรำพัน
เออ ดี มีเมียซ๊า... จะได้คลอดลูกหล่อๆ มาให้เชยชม
แต่มันก้อแค่ความคิดเท่านั้นละ
ตัวศิลปิน ก้อคือตัวเค้า
เรื่องที่เค้าแสดงออกผ่านจอ จริง ม่ะจริง เราไม่มีทางรู้

ขนาดคนที่เจอหน้ากันทุกวันๆ ยังใส่หน้ากากเลย
แล้วคนนั้น ที่มองเห็นผ่านจอ ผ่านกระดาษ
มันจะยิ่งกว่ากันซักเท่าไหร่

นานาจิตตัง นะค๊ะ ... ใครคิดอะไรก็คิดกันไป


- - - - - - ** - - - - - **


เลิกฟันแล้วทิ้ง
แล๊ะมาอัพได้แร้วนะอิจูน....

บ๊ะบายย ค่า

ไดนังขิม - - แบนเนอร์ข้างบน อันชมพู้ ชมพู นั่นละก่ะ